افات گیاهان زینتی

* روش‌های كنترل آفات گیاهان زینتی

- تولید گیاهان مقاوم به آفات؛

- استفاده از تکنیک‌های زراعی؛

- تکنیک رهاسازی نرهای عقیم؛

- استفاده از تله‌های فرمونی.

علاوه بر این 4 روش در مبارزه با آفات روش‌های دیگری وجود دارد كه خیلی به صورت گسترده مورد استفاده قرار نگرفته‌اند.

سایر روش‌های كنترل آفات

- استفاده از تركیبات شیمیایی دور كننده (Repelents)؛

- استفاده از مواد ضد تغذیه (Antifeedants)؛

- استفاده از عقیم‌کننده‌های شیمیایی (Chemostrilants)؛

- استفاده از تله‌های نوری؛

- استفاده از تله‌های چسبناک.

در اینجا در مورد تعدادی از مهم‌ترین روش‌ها بصورت فشرده مطالبی ارائه می‌شود.

* تولید گیاهان مقاوم

یکی از روش‌های جالب توجه در مبارزه با آفات تولید گیاهان مقاوم است. اصول اساسی این روش دگرگونی مصنوعی گونه‌های گیاهی به روش ژنتیکی است به نحوی که گیاه تولید شده میزبان مناسبی برای آفت نباشد. این تغییرات می‌تواند به دو روش فیزیکی و شیمیایی باشد.

تغییرات فیزیکی عمدتاً تغییراتی در ظاهر و بافت گیاه است. بعنوان مثال گیاهانی كه با بافت سخت تولید می‌شوند در مبارزه با آفات مناسب‌ترند. هم‌چنین گیاهانی که سطح برگ آن‌ها از کرک بیشتری برخوردار است.

قابل توجه است که هر یک از این روش‌ها ممكن است فقط در مبارزه با یک آفت مفید باشد و در مبارزه با گونه دیگر نقش منفی ایفا کند. لذا در مبارزه با آفات كلاً به مجموع آفاتی که بر روی یک گونه گیاهی فعالیت می‌کنند، توجه داشته باشید.

تغییرات شیمیایی در برگیرنده تغییر در مواد شیمیایی موجود در گیاهان است، که بصورت‌های مختلفی در کنترل آفات نقش دارد.

1)آنتی‌زنوز(Antixenosis) : مكانیزم شیمیایی و فیزیكی كه باعث دفع حشرات و ممانعت از استقرار آن‌ها روی گیاه می‌شود.

2)آنتی‌بیوز(Antibiosis) : مكانیزمی كه باعث اثرات معكوسی روی ویژگی‌های بیولوژیك آفت می‌شود.

3) تحمل (Tolerance) : مكانیزمی كه باعث افزایش تحمل گیاه در مقابل حمله آفت می‌شود.

در تولید گیاهان مقاوم، وجود ارتباط تنگاتنگ بین متخصصین ژنتیک گیاهی و متخصصین حشره‌شناسی مهم است. این دو گروه از متخصصین الزاماً باید در تولید گیاهان مقاوم با هم همکاری داشته باشند.

تولید هر واریته یا هر گیاه مقاوم به آفت، حداقل حدود 10 تا 15 سال طول می‌کشد. مزیت عمده استفاده از گیاهان مقاوم اینست که این روش با سایر روش‌های مبارزه با آفات سازگار است. بعنوان مثال حشراتی كه در روی گیاهان مقاوم به آفات تغذیه می‌کنند عموماً در مقابل شرایط محیطی حساس‌تر و ضعیف‌ترند و سریع‌تر از بین می‌روند. هم‌چنین گیاهان مقاوم به آفات می‌توانند کارآیی دشمنان طبیعی را افزایش دهند.

بعنوان مثال گیاه تولید شده با میزان کرک كمتر در سطح برگ، باعث افزایش کارآیی بعدی از پارازیتوئیدها می‌شود. تاكنون گیاهان مقاوم برای بیشتر از صد گونه گیاهی تولید شده‌اند.

آیا تولید گیاهان مقاوم می‌تواند بعنوان یک نوع کنترل بیولوژیک باشد؟

تولید گیاه مقاوم اگر صرفاً بر روی جمعیت آفت تاثیر بگذارد کنترل بیولوژیک نیست، در حالیکه اگر باعث افزایش کارآیی دشمنان طبیعی باشد نوعی کنترل بیولوژیک محسوب می‌شود.

* استفاده از تكنیك‌های زراعی

از دیگر روش‌های مبارزه با آفات می‌توان به روش‌های زارعی اشاره کرد. كنترل زراعی آفات در برگیرنده تغییرات اَگروتكنیكی به منظور كاهش تولید مثل و بقای آفت است. روش‌های زراعی از قدیمی‌ترین روش‌هایی هستند که توسط بشر در کنترل آفات مورد استفاده قرار گرفتند.

كنترل زراعی آفات

- تغییر در زمان كاشت و برداشت؛

- شخم زدن؛

- تغییر فواصل كشت؛

- آبیاری؛

- تناوب زراعی؛

- كاشت گیاهان تله.

زمان کاشت در مورد بعضی از محصولات در کنترل آفات نقش مهمی دارد. به عنوان مثال با كشت گیاه در زمان نبود آفت (زودتر یا دیرتر از زمان کشت معمول) گیاه از خسارت آفت فرار داده می‌شود.

در تناوب زراعی گیاهی که بعنوان گیاه دوم کاشته می‌شود، نباید در ارتباط سیستماتیک بوتانیکی با گیاه اول باشد. در واقع اگر آفات گیاه اول با آفات گیاه دوم متفاوت باشد می‌توان در بیولوژی آفات ایجاد اختلال کرد و جمعیت آن‌ها را کاهش داد.

* تكنیك رهاسازی نرهای عقیم

در این روش با تكثیر جمعیت انبوهی از حشرات نر و قرار دادن آن‌ها تحت تاثیر مواد رادیواكتیو و رهاسازی آن‌ها در طبیعت در تولید مثل آن‌ها اختلال ایجاد می‌شود. این یك روش دیگر مبارزه با آفات است. یکی از تکنیک‌های بسیار جالب که حداقل در مورد 10 گونه از آفات توصیه شده است. در این روش بطور خلاصه، نرها را در اَنسکتاریوم یا محیط پرورش حشرات با جمعیت‌های بسیار انبوه تولید می‌کنند، سپس آن‌ها را تحت تاثیر مواد رادیواکتیو مثل کبالت قرار می‌دهند، این عمل باعث بوجود آمدن اختلالات ژنتیکی در اسپرم حشرات نر می‌شود. بعد از رهاسازی حشرات نر در طبیعت، با حشرات ماده آزاد جفت‌گیری می‌کنند. اما تخم‌های تولید شده توسط ماده‌ها عموماً تفریغ نمی‌شود و از آن نِتاجی بوجود نمی‌آید.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن